در بیستم اردیبهشت ماه سال 1386 بعد از نزدیک به سه ماه برنامه ریزی و کار فشرده ، 14 ایرانی ،سفر هفتاد روزه ی خود را با هدف "رساندن پیام صلح مردم ایران" آغاز کردند.
مقصد این سفر که از شهر رم در ایتالیا آغاز شد، 8 شهر در 4 کشور اروپایی و 10 شهر در آمریکا بود.
 گروه برای ابلاغ پیام خود به طور سمبلیک مسافت های مشخصی را در هر کشور در فاصله ی میان شهرها، با دوچرخه رکاب زد، و نشان "فرسنگ ها برای صلح"  را به عنوان نماد صلح جویی ملت ایران به شهرداران شهرهای مسیر حرکت – به عنوان نمایندگان مردم آن کشور ها- اهدا کرد.

با توجه به شرایط حساس جامه ی ایران و سیل بدبینی و تهدید که به ناحق تصویر ایران و ایرانیان را هر روز  بیش از پیش در جهان مخدوش می سازد، "فرسنگها برای صلح"حرکتی بود در جهت تصحیح تصویرکشور و مردمان.
تصویر سرزمین و مردمی که در سینه ی خویش قرن های پرشکوه تمدن و فرهنگ را جای داده و در طول عصرها در پهنه ی تاریخ، میدان دلیری و حماسه، و دریای عشق و ایمان بوده است .
تاریخ جهان بارها شاهد عینی این قصه ی تلخ – که هنوز در جها ن جاری ست – بوده است  که ملت ها و دولت هایی، بزرگی خویش را در تحقیر ملت های دیگر ببینند... و این بار "در این زمان و در این زمین" قرعه ی به پا خواستن علیه این ناراستی به نام ملت ایران است تا غباراز تابلویی میهن خویش بزداید و با شناخت  آن و آگاهی از واقعیت اش – و نه فقط واقعیت ، که حقیقت اش - ، نقش درخشانش را چون سپری  در مقابلش گیرد .

پیش از هر گونه داوری و پرداختن به جزئیات ، علی رغم مشکلات و کاستی ها، مهمترین چیزی که درباره ی "فرسنگ ها برای صلح"  می توان گفت تنها یک جمله است  : " این سفر انجام شد" ...
سفری که پیش از آنکه جزئیات اجرایی آن مهم باشد، اتفاق افتادن آن در این مقطع زمانی مهم بود و هرچند با تمام گستردگی و دشواری اش در برابر کاری که باید انجام شود و راهی که در پیش است کوچک بود، اما به این می بالد که نقطه ی آغازی بود و هست .

اکنون در بازگشت اعضای گروه پس از شکل گیری و انسجام مجدد و با اضافه شدن اعضای فعال پشتیبانی  تهران، قصد داریم تا با تبیین دستاوردها و تجربیات عینی سفر راه خود را ادامه دهیم .
"فرسنگها برای صلح"، مقدمه ای نیز بود برای آغاز به کار بنیادی تحت عنوان "بنیاد راه صلح"، که به صورت منسجم در جستجوی راه کارهایی علمی و عملی برای رسیدن به صلح پایدارخواهد بود.
رسانه ی ارتباطی ما در این مرحله نیز همچنان وب سایت خواهد بود و تلاش اصلی مان معطوف به "ترویج دغدغه داشتن برای ایران" در اندیشه ها و دل هاست.

بیانیه "فرسنگها برای صلح"

ما ایرانیان خواهان صلحیم ،  صلح پایدار و نه فقط برای ملت خویش بل برای همه اعضای خاندان بزرگ بشری و این را بخشی از جنبه خدائی طبیعت بشری می دانیم . اینکه عمیق ترین باور کهن ایرانیان در قالب شعر سعدی بر سردر سازمان ملل منقش است تصادفی نیست . ما قرن ها بر این باور زیسته ایم که

   بنی آدم   اعضای   یک    پیکرند                     که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار          دگر  عضوها  را  نماند  قرار 

هدف ما آباد کردن میهنمان در همه ابعاد همچون جزئی از جهان و درجهت خدمت همه جهانیان میباشد.

ما ایرانیان دیگر مردم جهان را دوست می داریم . رفتار کوروش بزرگ با بیگانگان چه در جنگ چه در صلح هنوز محک رفتار انسانی و رعایت غیرخود است.

ما ایرانیان خواهان پیوستن به جامعه جهانی هستیم و معتقدیم که " جهان خانواده من است " هیچ فردی از هیچ فردی و هیچ ملتی از هیچ ملتی بی نیاز نیست و هیچ ملتی از هیچ ملتی برتر و هیچ ملتی از هیچ ملتی فروتر نیست .

ما آرزومند گسترش غنای فرهنگی و علمی و صلح پایدار برای میهن خویش در کنار همه کشورهای جهان بوده ایم و هستیم .

 ما معتقدیم  هر موفقیت انسانی در هر گوشه جهان، سعادتی برای همه جامعه بشری است و هر تجاوز اخلاقی در هر کجا که باشد مایه شرمساری و شقاوت همه ابنای بشری است . از این رو تک تک آدمیان را در قبال آنچه در جهان می گذرد مسئوول می دانیم .